Deze weblog is totaal niets meer na de migratie.
En dat heeft mij doen besluiten een nieuw blog te maken op Blogspot.
Dus de nieuwe blog kan je vinden op:
www.steeknasteek.blogspot.com
Graag tot ziens op mijn nieuwe blog.

Het was deze keer moeilijk om een passende titel te bedenken voor deze blog. Toen bedacht ik dat DH en ik allebei bezig zijn om de draad weer op te pakken.

DH is aan zijn herstel bezig, wat altijd niet even makkelijk is voor iemand die geen rust in zijn lijf heeft. Het gaat gelukkig steeds beter met hem, ook al is hij nog steeds snel vermoeid. En daardoor is hij zichzelf al een paar keer tegen gekomen, toen hij teveel had ondernomen.

En ik probeer de quiltdraad weer op te pakken, ik heb een echte quiltdip gehad. Voorzichtig probeer ik de rust te vinden om het plezier van het quilten terug te krijgen.

De afgelopen weken kwamen er weer verschillende siggies door de brievenbus.

De linker siggy is van Laura uit Italie. En de rechter siggy is van Beate uit Duitsland.

De linker siggy is van Stefania uit Italie, zij doet veel meer dan quilten en op haar weblog www.lecosedimysa.blogspot.com  kan je zien hoe druk zij is met alles.

De rechter siggy is van Joke uit Oldenzaal.

De stapel met siggies die ik heb ontvangen wordt steeds hoger.

Ze schreeuwen mij toe, of ze alsjeblieft aan elkaar gemaakt mogen worden. Het is ook wel zo, dat deze stapel bijna omvalt, ze liggen nu zo netjes op volgorde van binnenkomst. Nog een paar siggies erbij en de stapel kiepert om, dan moet het allemaal opnieuw weer op volgorde gelegd worden. En daar heb ik ook geen zin in. De naaimachine dan maar tevoorschijn gehaald, en die is echt weken lang opgeruimd geweest. Ik hoopte dat zo de zin weer een beetje terug zou komen.

Maar verder dan dit is het niet gekomen. Het ligt zo al weer een paar weken te wachten totdat het weer opgepakt wordt. De stapel siggies is nog niet echt veel kleiner geworden. Iedere dag neem ik mezelf voor om er s'avonds aan verder te gaan, alleen komt het er niet van.

Vandaag heb ik de vingerhoedjes lap maar weer eens tevoorschijn gehaald, en er lekker buiten aan zitten werken. Zou ik het ergste van de dip dan al gehad hebben? Ik ga er wel vanuit. Ik hoop de volgende blog weer wat vooruitgang van het quiltwerk te kunnen laten zien.

Het afgelopen weekend was weer het jaarlijks terugkerend Corso van het Westland.

Dit jaar was het onderwerp ' Theater op het water'.

Zondag was het redelijk weer om op de fiets daar naar toe te gaan.

Deze boot is gemaakt naar de musical ' Volendam '.

Een geweldige musical waar DH en ik afgelopen winter naar toe zijn geweest.

Deze boot is gemaakt naar het sprookje van Hans en Grietje.

De boten gaan ook onder lage bruggen door, en dan gaat alles wat te hoog is naar beneden.

Het huisje van Hans en Grietje schuift dan naar beneden in elkaar.

De musical ' Soldaat van Oranje' wordt op deze boot uitgebeeld.

Een musical die nog op ons verlanglijstje staat om naartoe te gaan.

Deze boot heeft ook nog 2 prijzen gewonnen.

De boot van Kermit de kikker, met het altijd opvallende typetje Miss Piggy.

Er waren ook verschillende muziekboten, waarvan dit een van de mooiste was.

De Beach Boys op een Amerikaanse auto ( boot ).

Musical ' Cats '

Marry Poppins.

Deze boot werd voortgedreven door een tracktor, de wielen waren vervangen door draaiende schoepen.

Zo kon de boot voor en achteruit varen.

Het was weer allemaal mooi wat wij te zien kregen.

Ruim 40 boten kwamen voorbij, te veel om hier allemaal te laten zien.

Zo'n 350.000 mensen waren op dit Corso afgekomen.

DH is vorige week weer naar huis gekomen. De voorlopige diagnose is, een chronische alvleesklier ontsteking. Hij mag geen vet en alcohol meer en verder zelf maar kijken wat hij aan voedsel verdraagt. Het gaat iedere dag wat beter met hem.

Volgende week wordt hij nog een dag opgenomen voor een endoscopie. Bij de alvleesklier zitten 2 cystes en dan gaan ze kijken of die al kleiner zijn geworden. De arts vertelde ons dat het wel even kan duren voor DH weer helemaal hersteld is. 

Van quilten komt op dit moment niet veel, het enige dat ik kan laten zien is een siggy die ik heb ontvangen.

Deze siggy heeft Mia voor mij gemaakt, Mia is 72 jaar en woont in Belgie.

En een Hollands miniquiltje heb ik nog gemaakt dit voorjaar, maar nog niet laten zien. Het is voor een achterneefje die dit jaar voor het eerst een bezoek brengt aan Nederland. Zijn broer en zus zijn al eerder geweest en voor hen had ik ook een quiltje gemaakt.

Voor de meeste mensen is het vakantie in Nederland, je kan het overal aan merken. Op straat, in de winkels en als je onderweg bent met de auto.

Ook wij hadden onze plannen gemaakt voor deze zomer, alleen gaat het niet zoals wij gedacht hadden. Gisteren is DH opgenomen in het ziekenhuis, hij was al 3 weken niet in orde. De laatste dagen werd hij steeds zieker, en toen hij gisteren voor onderzoek naar het ziekenhuis moest, hebben zij hem gelijk gehouden. Uit de eerste onderzoeken is gebleken dat zijn alvleesklier is ontstoken, maar de bloeduitslagen geven aan dat er nog meer is. De onderzoeken gaan vandaag verder.

Voor iedereen die op vakantie gaat, heel veel plezier en kom weer veilig thuis. Een fijne zomer allemaal, ik weet niet wanneer ik weer iets quilterigs laat zien. Alles ligt een beetje stil, het is hier allemaal erg ontregeld.

Ik verzamel vingerhoedjes.

Dit soort dus, en dan alleen van plekjes waar ik zelf geweest ben. Niet overal zijn ze te koop en ik vergeet er ook wel eens naar te zoeken. Vandaar dat het aantal nog niet grandioos is.

Nu is er in Quiltersland ook interesse ontstaan naar vingerhoedjes, alleen dan van stof. Ingrid van Supergoof is daarmee begonnen en inmiddels bestaat haar quilt uit bijna 5000 stukjes.

Wat doe je dan, als je vingerhoedjes verzameld en je genoeg kleine restjes stof hebt. Natuurlijk wordt je dan met het vingerhoedjes virus besmet. Ik heb het echt geprobeerd tegen te houden, uiteindelijk was het sterker dan ik. Het is wel een soort van verslaving, als je er aan begint kan je niet meer mee ophouden.

Alle voorgesneden vingerhoedjes bewaar ik in deze doos die toevallig een vingerhoedjes bovenkant heeft. De vingerhoedjes zijn 3 cm hoog dus voor een beetje gemiddeld maat quilt ben je een aardig poosje van de straat.

Deze maand heb ik weer een mooie siggy gekregen van Jos uit Enschede. Jos verzameld pinquins en dat is aan haar siggy te zien. Zij is nog niet zo lang siggies aan het verzamelen, als zij mijn siggy heeft ontvangen staat bij haar de teller op 55.

Vorige maand was er een terugkom dag op de boerderij van Cock. Bij haar heb ik de grondbeginselen van het quilten geleerd. Iedere winter hebben wij nog les van haar, en dan aan het einde van die periode komen alle cursisten bij haar terug om te laten zien wat er die winter weer gemaakt is.

Op de boerderij kunnen de quilts in een open schuur hangen, zodat iedereen de tijd kan nemen om er naar te kijken en een foto van te maken.

Natuurlijk waren de hexagonnen ook aanwezig, deze waren van een formaat waar je goed mee kan werken.

Deze hexagonnen lagen binnen op een tafel, die waren nog kleiner dan klein. Daar zou ik helemaal gestrest van worden. En hoe dan die papiertjes eruit moeten, ik weet het niet. Het zag er heel mooi uit, alleen zal ik aan deze ienieminie nooit beginnen.

Deze quilt staat ook op mijn WIM lijstje. Wil Ik Maken, voor wie niet weten wat WIM betekend.

Deze quilt viel op door het kleurgebruik, wat ik heel mooi vind. De Quiltster die deze quilt gemaakt had wilde er nog losse bloemen op maken, en wist niet goed wat het mooiste was.

De quilt wat dichterbij, waardoor je de bloemen beter kan zien. Persoonlijk vond ik de bloem met het groen hart de mooiste.

En hier heeft ons groepje afgelopen winter aan gewerkt, als je een stuk terug gaat op mijn blog, zie je dat wij daarmee aan het werk zijn. Het is alleen jammer dat niet alle vijf de winkeltjes zijn afgekomen. ik hoop nog eens een foto te kunnen maken met alle vijf de quiltwinkeltjes.

 Natuurlijk kan ik niet al de quilts laten zien, het was weer een leuke dag waar je weer veel inspiratie kon opdoen.

Vorige maand ben ik naar de regiodag van het Quiltersgilde geweest. Ik had m'n NI blok mee genomen om aan te werken. Met natuurlijk een klos garen en een naald. En over de plek waar ik mijn naald tegenwoordig parkeer, kreeg ik veel positieve reacties. Wat mij weer op het idee bracht om er een blogje van te maken.

Als ik mijn naald even moet parkeren deed ik dat meestal op m'n mouw of als ik op de bank zit is de leuning ook een lekker speldenkussen. Maar zo verstrooid als ik wel eens kan zijn, vergat ik vaak waar ik de naald gelaten had. Totdat ik een keer op internet lees, dat een oordopje een prima plekje is om je naald te parkeren. Dat was ook wel zo, alleen zo'n oordopje is zo licht, dat het makkelijk van de bank af gestoten wordt.

Dus bedacht ik om het oordopje bovenin de klos te duwen, en er is weer een probleem de wereld uit geholpen. Denk nou niet dat ik geen speldenkussen heb, die heb ik in allerlei maten. Ik heb alleen geen zin om al die spullen overal mee naar toe te slepen. Hoe minder hoe liever.

Fijn weekend.

Het is even wat stil geweest op mijn blog, ik had een dipje te verwerken waardoor alles even stil lag. Het gaat nu de goede kant weer op, de lapjes en draadjes geven weer de nodige afleiding.

Er zijn weer mooie siggies binnen gekomen, zoals deze hierboven. Ik kreeg deze siggy van Jeannette uit Breda.

En nog twee siggies uit het buitenland. De linker is van Margun uit Noorwegen. En de rechter komt van Ali Maria uit Italie.

En dan is ook eindelijk blok 18 van de Nearly Insane klaar. Een blok wat uit 229 stukjes bestaat, allemaal ienie minie stukjes. Ik heb de keren niet geteld dat ik het weer moest los halen omdat het niet klopte. Als deze quilt ooit klaar is krijgt tie van mij de naam "de uitdaging" want dat is het iedere keer weer om aan zo'n blok verder te gaan.

Als je dan met van die kleine stukjes bezig bent is het ook niet zo'n opgave om wat kleine quiltjes te maken voor mijn mini quiltwinkeltje. Het winkeltje zelf laat ik een andere keer wel zien.

Gisteren ben ik met quiltvriendin Coby naar de Open European Quilt Championships in Veldhoven geweest.

Dat was voor mij voor de eerste keer, en het was een superdag.

Natuurlijk hebben wij heel veel mooie quilts gezien, zoals deze uit India.

Of deze quilt, een soort van kameleon, als de luikjes werden omgedraaid was er een ander effect.

Dat omdraaien hebben wij maar niet gedaan, wij wilde graag nog meer moois zien.

Er hingen heel veel mooie Baltimore quilts uit de USA.

Met een zwarte achtergrond was het heel anders maar niet minder mooi.

Bij deze quilt raakte wij niet uitgekeken hoe perfect alles er uit zag.

Een detail foto van een van die mooie blokken.

Een quilt vol met mini quilts, stuk voor stuk een plaatje om naar te kijken.

Ieder quiltje is voorzien van tussenvulling en een achterkant.

Het was voor mij een verrassing dat Lynette Anderson daar in een stand haar beroemde ontwerpen stond te verkopen.

Een heel aardige mevrouw die bereid was om voor de foto even tijd te maken.

Na nog veel meer mooie quilts en leuke winkeltjes gezien te hebben zijn wij weer richting huis gegaan.

Het was een zeer geslaagde dag.